Duyguların Boşalması
"Bir amaca bağlanmayan ruh, yolunu kaybeder; çünkü her yerde olmak hiçbir yerde olmamaktır. Her yerde olan hiçbir yerde değildir." Martialis Böyle bir alıntı gördüm bugün hemen ekran resmini alıp kendime üzerine bir kaç satır yazıp düşüneceğimi söyledim sonuç olarak şu an buradayım. Kendimi yukarıdaki satırlardaki gibi hissediyorum. Her yerdeyim yani hiçbir yerdeyim. Şu sıralar hayatım amaçsızca geçip gidiyor. Geçen gün koşuya çıkıp koşamayıp yol boyu ağladım en son kaldırıma oturup hıçkıra hıçkıra ağlayınca evden çok genç bir kız çıkıp iyi olup olmadığımı bana ya da birilerine bir şey olup olmadığını sordu. Öyle ki hıçkıra hıçkıra ağlıyordum. Böyle birini görsem bende birilerine bir şey oldu herhalde diye düşünürdüm. Bana su teklif etti ve istersem lavaboyu kullanabileceğimi söyledi. Yıllardır kapısının önünden geçen o koşan kız olduğumu anladı mı yoksa beni ilk defa mı gördü bilmiyorum. Nezaketi beni çok duygulandırdı ve mahcup oldum. Daha sonra beni rahatsız etmemek...