Ayrılık Sevdaya Dahil

 açılmış sarmaşık gülleri

kokularıyla baygın
en görkemli saatinde yıldız alacasının
gizli bir yılan gibi yuvalanmış
içimde keder
uzak bir telefonda ağlayan
yağmurlu genç kadın



rüzgâr
uzak karanlıklara sürmüş yıldızları
mor kıvılcımlar geçiyor
dağınık yalnızlığımdan
onu çok arıyorum onu çok arıyorum
heryerinde vücudumun
ağır yanık sızıları
bir yerlere yıldırım düşüyorum
ayrılığımızı hissettiğim an
demirler eriyor hırsımdan




ay ışığına batmış
karabiber ağaçları
gümüş tozu
gecenin ırmağında yüzüyor zambaklar
yaseminler unutulmuş
tedirgin gülümser
çünkü ayrılmanın da vahşi bir tadı var
çünkü ayrılık da sevdâya dahil
çünkü ayrılanlar hâlâ sevgili
hiç bir anı tek başına yaşayamazlar
her an ötekisiyle birlikte
herşey onunla ilgili

telaşlı karanlıkta yumuşak yarasalar
gittikçe genişleyen
yakılmış ot kokusu
yıldızlar inanılmayacak bir irilikte
yansımalar tutmuş bütün sâhili
çünkü ayrılmanın da vahşi bir tadı var
öyle vahşi bir tad ki dayanılır gibi değil
çünkü ayrılık da sevdâya dahil
çünkü ayrılanlar hâlâ sevgili



yalnızlık
hızla alçalan bulutlar
karanlık bir ağırlık
hava ağır toprak ağır yaprak ağır
su tozları yağıyor üstümüze
özgürlüğümüz yoksa yalnızlığımız mıdır
eflatuna çalar puslu lacivert
bir sis kuşattı ormanı
karanlık çöktü denize
yalnızlık
çakmak taşı gibi sert
elmas gibi keskin
ne yanına dönsen bir yerin kesilir
fena kan kaybedersin
kapını bir çalan olmadı mı hele
elini bir tutan
bilekleri bembeyaz kuğu boynu
parmakları uzun ve ince
sımsıcak bakışları suç ortağı
kaçamak gülüşleri gizlice
yalnızların en büyük sorunu
tek başına özgürlük ne işe yarayacak
bir türlü çözemedikleri bu
ölü bir gezegenin
soğuk tenhalığına
benzemesin diye
özgürlük mutlaka paylaşılacak
suç ortağı bir sevgiliyle



sanmıştık ki ikimiz
yeryüzünde ancak
birbirimiz için varız
ikimiz sanmıştık ki
tek kişilik bir yalnızlığa bile
rahatça sığarız
hiç yanılmamışız
her an düşüp düşüp
kristal bir bardak gibi
tuz parça kırılsak da
hâlâ içimizde o yanardağ ağzı
hâlâ kıpkızıl gülümseyen
-sanki ateşten bir tebessüm-
zehir zemberek aşkımız

Bazı şiirleri bazı şarkıları keşke ben yazmış olsaydım dediğiniz oldu mu? Yaşadığınız ana veya ilişkiye tam birebir uyumlu gibi hissettiğiniz satırlar veya şarkılar...
Yukarıdaki şiir ayrılmakla ayrılmamak arasında kalan ama bir o kadar da birbirini çok seven bir çiftin hikayesini anlatıyor. (Benim için öyle tabi Atilla İlhan için neyi anlatıyordu bilemiyorum) Bazen sözü bizden önce söylemiş olanlara bırakmamız gerekiyor zaten her şeyin zamanında söylenmiş olacağını unutmadan...
Aşağıya da bu şiire karşılık verilen Tarkan'ın Beni Anlama şarkısını bırakacağım. Ben unutsam bile yazdıklarımla bugün ve yaşadıklarım baki kalacak...

Beni sev, sev de anlama
Dokun, hisset, ne olur sorgulama
Sakın beni yargılama
Yapma, değiştirmeye çalışma
Ah vazgeçme
Arzula, sev, okşa beni, üzme, ne olur üzme

Ele geçirmeye çalışma hiç böyle beni
Sen bana, ben sana benzersek ne olur?
Nasıl dayanır ki aşk bu kadar aynılığa?
Beni neden sevdiğini hatırla ne olur
O ilk günler nasıl da aşkla sevişirdik

Aşk incelik ister canım, hoyrat olma
Beni böyle sev, değiştirme, boşver anlama
Bir güç savaşı değil bu, kendi haline bırak
Galibi yoktur ki hiç, aşk bu unutma

Aşk bu aşk olacak
Sen izin verirsen yaşanacak
...

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Temmuza Girerken

Değiştim mi Eksildim mi?

Hiç Bitmeyecek Gibi