Tek Dileğim
Saat 13:15
Nicholas Sparkstan Tek Dileğim isimli kitabı tam şu anda bitirdim. En son hangi kitabı okurken böyle ağladığımı hatırlamıyorum. Aslında konusu bilinmedik ya da karşılaşılmamış bir şey değil kanser olan ölmek üzere olan bir kadının son aylarda neler yaşadığını ve geçmişindeki o unutulmaz anları pişmanlıkları acıları ve aşkları anlatıyor. Ne kadar bilindik olsa da o kadar güzel kurgulanmış ve yazılmış ki ağlamadan duramadım. Ölmek üzere olmasak bile hayatın kıymetini neden bilmediğimizi ve sevdiklerimize onları ne kadar çok sevip bizim için değerli olduklarını neden söyleyemediğimizi düşündüm. Ne kadar acı başımızda ölüm ya da hastalık olsa bile biz hiç ölmeyecekmiş gibi yaşıyoruz ve asla yanımızdakilerin kıymetini bilmiyoruz. Daha da acısı hayatımızda bir kere belki şanslıysak iki kere kapımızı çalacak aşka da sahip çıkmıyoruz. Her şeyi erteledikçe erteliyor ve asla kıymet bilmiyoruz. Hiç anda değiliz. Yaşamaktan adeta korkuyoruz. Bazen aldığım riskler için pişman olur hayatımdaki adamın değmeyeceğini düşünürdüm. Hep ya değerse düşüncesinden hiçbir zaman vazgeçmedim. Değmeseler bile ben azından denedim pişman olacak olanlar onlar olsun istedim. Nitekim de böyle oldu. Hayatımda daha erken boşanmamak dışında bir pişmanlığım yok sanırım. İlişkisel anlamda diyorum. Evlendiğime de önceden pişman olurdum ama artık pişman değilim eğer evlenmeseydim şu an evlilikten ne beklediğimi ya da benim için yuva kavramını biliyor olmazdım. Daha da önemlisi nasıl bir adamla evlenmek istemediğimi de biliyor olmazdım. Şimdi neyi isteyip neyi istemediğimi biliyorum. Pişman olan riskleri almayanlar olsun benim bir pişmanlığım yok...
Yorumlar
Yorum Gönder