Bay!

 Konuşmak istediğimi fark ettim. Ama kendimle kendi iç sesimle değil. O yüzden uzun bir süre yazmayı planlamıyorum. Çünkü içimi dökmekten ziyade kendi iç sesime hapsolduğumu fark ettim. Sanki beni benden başka kimse anlayamazmış gibi. Allah hepimize iç sesimizi duyurabileceğimiz bir yol arkadaşı nasip etsin ki yaşadığımızı hissedelim. Mükemmel şeyler olmak üzere gibi hissediyorum. Yaz mevsimine girmek üzere olduğumuz için mi acaba? Havada mis gibi yağmur ve çiçek kokusu var. Bahar ayının muhtemelen son yağmurları yağıyor. Gidene kibarca kapıyı açalım ki hayattaki rollerimiz devam etsin yerimizde sayıklamayalım. Normalde çok kindar biriyimdir insanları affetmek yerine ölmelerini bekleyenlerdenim. Geçenlerde bir adam dinledim aslında affetmek en bencilce şeydir çünkü tamamen sizinle ve sizin kontrolünüzle ilgilidir diye. Biraz düşündüm affedince sizden çıkan yük evrene dağılıyor zaten her eden cezasını bulacağı için akışına bırakmak serbest bırakmak gerçekten de daha iyi. Sizi serbest bırakan bir eylem. Öncelikle bunun ha deyince olmayacağını da kabullenmek lazım diye düşünüyorum. Bence affedebilmek için yeterince nefret etmiş olmak gerek. Öfkeyi üzüntüyü acıyı yaşadıktan sonra serbest bırakmanın daha iyileştirici olduğunu düşünüyorum. O zaman dizideki gibi ne diyoruz Seni de affettim orospu çocuğu bay!