Klavye Kraliçesi

 İçimde kocaman bir ağlamak var neden bilmiyorum. Sanki üzücü ve kırıcı olan her şey için bir kez ağlarsam gönlümdeki yük hafifleyecek gibi. Sanki yeteri kadar ağlarsam o iyi bir şeyler olmak üzere hissi gerçek olacak gibi. Yeterince ağlarsam sonsuz olan zaman kavramında beklediğim şeyle sonsuz döngüde karşılaşacakmışım gibi. Şimdiki zamana ruhum uyum sağlayabilecek gibi. Yeterince ağlarsam gözyaşlarım lotus tohumunun açmasına yardımcı olacak gibi. Eğer gerçekten ağlarsam yanan gönlüme bir damla serinlik gelecek gibi. Sanki gerçekten yeteri kadar ağlarsam iyi olacakmışım gibi ve kimselere ağlamak kalmayacak gibi...

 Bu aralar bir gün iyi hissediyorum bir gün çok kötü. Bugün de kötüyüm mesela. Yataktan çıkmak istemiyorum ve ayaklarım buz gibi. Bugün hava yağmurluyken Kemal Sayar'ın Biraz Yağmur Kimseyi İncitmez adlı kitabına başladım. Kitabın güzel oluşu açıkçası günün en motive edici şeyiydi. Ha bir de güzel bir kahvaltı yaptım dün çok kötü olan midem bugün bir nebze daha iyi. Hava yağmurlu sabahtan beri. Neden bu ara çok belirsiz anlarda ateşim çıkıyor bilmiyorum. Dudağımda uçuk çıktı hemen. Çok kırgın hissediyorum bugün. Sabah yataktan kalkmam o kadar zaman aldı ki bir an bütün gün aç yatacağımı ve kalkamayacağımı sandım. Genelde kafam yanıyor ayaklarımda donuyor gibi hissediyorum. Her şey sanki harikaymış gibi dişlerimden birinin de sızladığını fark ettim bugün. Bir süredir bende çirkinimde sağlık problemleriyle başa çıkmaya çalışıyoruz. Sürekli huzursuzuz. Birbirimizle asla yeteri kadar ilgilenmiyoruz. Bir süredir dışarı bile çıkmıyoruz. Basit şeyleri yapmak bile bizim için zor bir hale g...

 Gün doğumunun  saat 07:30 da olduğunu biliyor musunuz? Yaz kış saat uygulaması kalktığından beri işe ve okula giden insanlar daha mutsuz. Kendi şahsıma koşuya hep gün doğumuna göre alarm kurup kalkardım. Karanlıkta uyanmak neden isteyelim ki? Güneş görmeyen insanların depresyona daha meyilli insanlar olduğu uzun bir süre önce kanıtlandı. Kış mevsiminde daha depresif hissetmemizin sebeplerinden biri de bu.  Bazen memur olsam arabam olmazsa eğer bende muhtemelen kış mevsiminde karanlıkta kalkmak zorunda kalacağım diye düşünüyorum. Kendi işim olduğunda da çalışanlarıma güvenene kadar yine karanlıkta kalkacağım. Bunun pek bir çözümü yok sanırım şu an. Zaten bizlerin değil bunu devletin düşünmesi gerekiyordu. Maalesef şu an yaşadığımız Türkiye de her şey insanların mutsuzluğu üzerine kurulu. Dün çirkinimle bir film izledik Kader Ajanları diye. Ben çok beğendim film de ajanların biri siz insanlara özgür irade verdik karanlık çağı getirdiniz özgür irade verdik birinci dünya sav...

Renklerin resimlerin ve müziğin tarif edilemez bir enerjisi vardır. Yıl olmuş 2025 artık bunu kimse inkar edemez diye düşünüyorum. Önceden kendimi kötü hissettiğimde sadece piyano sesinde hiçbir şey düşünmeden koşardım.  Klasik müzikten falan anlamıyorum yanlış anlaşılma olmasın sadece piyano keman ve çello sesinin muhteşem enerjisinin içimde yarattığı duyguları çok ama çok seviyorum. Carol of the bells dinler misiniz ne demek istediğimi az da olsa anlatabilirim diye umuyorum. Beni nerde olursam olayım içimde hıçkıra hıçkıra ağlama isteği uyandıran  Comptine dun autre ete. Bakın utanarak söylüyorum ki şu an asıl bestecilerini hatırlamıyorum ancak içimde uyandırdığı hisleri asla ama asla unutamam. Hiçbir kelime olmadan çalan bu seslerin içimizde uyandırdıkları size de büyüleyici gelmiyor mu? Bazıları müziği zihninde renkli görür. Çalan sesin enerjisi onda renklerle yansır. Net bir şekilde söylüyorum ki ömrünüzde bir kere bile bu anlatmak istediğim şeyle ilgili bir kitap okumuş ...

  Yağmur yağınca boşalan sokakları kapşonlu montuyla yada ceketiyle şemsiyesiz cesurca yürüyen insanları seviyorum. Yağmurlu havada sıcacık bir kahve yada çay içmeyi en sevdiğim dizi yada filmleri izleyip güvende hissetmeyi seviyorum. Üşümeden oturabilmeyi görebilen gözlerimle camdan akan damlaları izlemeyi seviyorum. Islanınca kokusunu her tarafa dağıtan toprağın kokusunu seviyorum. Yağmurda ıslanarak hasta olurum korkusu olmadan yürüyebilen insanları seviyorum. Acele etmeden geçen arabalara ve yağan yağmura aldırmadan sakince yürüyebilen insanları seviyorum. Ben hiç onlardan olmadım. 31 yıllık ömrümde belki de ilk defa bugün şemsiyem olmadan yağmurda dışarı çıktım. Cesurca  yürüyemedim ıslanırım korkusuyla. Yaz yada kış fark etmeksizin ıslak olmaktan hiç hoşlanmadım. Belki de yağmuru tüm kalbimle kabul edemedim o yüzden hiç ıslanmak istemedim. Aslında geçen yıl sonbahar yağmurunda koşmaya başladığım için bahar yağmurlarında ıslanmak  hiç rahatsız etmedi beni. Geçen...

Az önce kitap okurken odaklanamadığımı fark ettim ve tiktokta gezinmeye başladım. Bir kaç yıl önce izlediğim çok acıklı bir diziyi gördüm ve çok duygulandım. Gözlerim doldu nedense içimde bir  ağlama isteği belirdi. Dizide hatırladığım çaresizlik ve acı beni çok üzdü.  Gündüz sağlık olarak çok iyiyken nedense şu an halsizim ve burnum akıyor. Gün içerisinde ayaklarım hep buz gibiydi ama ben hiç üşümedim sadece ayaklarım üşürken sobayı yakınca başım yanıyormuş gibi hissediyorum o yüzden yakmadım şu an hala üşümüyorum ama ayaklarım hala soğuk. Havanın dengesizliği bir soğuk bir sıcak oluşu iyice bağışıklığımı dengesizleştirdi. Dişim günler sonra bugün biraz daha iyi ve ben artık koşmak istiyorum. Koşmazsam evde spor yapmaya da dönemeyecekmişim gibi hissediyorum.  Dönerim aslında biliyorum ama koşmazsam kendimi huzursuz hissediyorum. Bu sanırım gerçekten de alışkanlıktan. Bu kadar takıntılı bir insan olmadığımı umuyorum. Bu aralar kore bitti çin dizilerine merak sardım. Bölüm...

 Her şey sağlık durumumuz olarak kötü giderken iyi giden çirkinimle olan ilişkimiz. Onu o kadar çok özlüyorum ki ona doyamadığım için kavga etmek içimden gelmiyor. Zaten sorun kavga edecek kadar iyi değiliz. Sürekli yaşlı neneler dedeler gibi bir yerimiz ağrıyor. Bu sıkıntıların içinde yine de birbirimize takılıp gülebiliyoruz. Görüntülü konuşurken hala pamuk yanaklarını ısırmayı özleyebiliyorum. Şşşt ona öpmek istiyorum dedim halbuki dişlerim kaşınıyor görünce ağzım sulanıyor ısırmak istiyorum. İnsanın sevdiğini ısırmak istemesi nasıl sapkınca bir boyut? 😅 EE ama ben onu yerim. Bende böyle seviyorum ne yapayım... Bu hayatta rutinlerimin bozulmasına sinir olduğumdan daha fazla sinir olduğum bir şey varsa o da koşumun herhangi bir sebepten yarım kalmasıdır. Sinirlenme sebeplerim içinde bu ilk üçe girer. Dün koşarken dişim çok ağırdığı için bir hınçla yarım bırakıp dişçiye gittim. Gargara ve ağrı kesicilerle günümü geçiriyorum yoksa geçmiyor. Acıya tahammül seviyem bir hafta sonra t...

 Bir diziye başlamışken aynı zamanda başka bir diziye daha başlamak normalde hiç huyum değildir.  Kafam doluyken birden fazla şeyle hep yarım yarım ilgilendiğimi fark ettim. Mesela diziyi izliyorum daha bölüm bitmeden başka dizi açıyorum yada dizinin başlangıç müziği bitene kadar tiktokta geziyorum. Ne yapıyorum neden kafam bu kadar dolu da düşüncelerimi sıraya dizemedim bilmiyorum. Dün koşuya da çıkmadım evde spor da yapmadım açıkçası çok ama çok iyi geldi dinlenmek. Çirkinimi çok ama çok özledim. Hasta oldu. :(  Hava bu aralar o kadar dengesiz ki dışardaki güneşe aldanıyorsunuz ama evlerin içi iyice soğudu. Geçen gün otururken yüzümün üşüdüğünü hissettikten sonra dün itibariyle odamı ısıtmaya başladım. Çirkinim aynı şeyi yapmadığı için hasta olmuş. Bugün yoğunluğu bitiyor. Neyse ki gönül rahatlığıyla dinlenebilir. Bir süredir böyle ayrı kalmıyorduk kendimi sürekli eksik hissediyorum. Bir şeyler yapmayı unutmuşum gibi. Oysa tek eksik kendisi. Bugün koşmaya çıktım. Havanı...

 Bugün koşu günüm. Boğazım hafif yanıyor ve ben çok halsizim. Derin ve rahat uyudum. Uykum sadece bir kez bölündü. Saat şu an 11:15 ve ben yaklaşık bir saat önce kalktım yataktan. Halsizdim ve erken kalkmak için kendimi zorlamadım. Hava yine serin ve hafif rüzgarlı. Sıcaklık iyice düştü. Kahvemi içip kitabımı okuduktan sonra daha iyi hissetmeye başladım. Yeni bir kitaba başladım. Kitabın enerjisi çok hüzünlü geldi bana.  Bu kitabı tamamen kendi merakımla ve ismine olan hayranlığımla aldım. Kitabın hissettirdiği hüzün beni şu an yazdığım satırları yazmaya itti. Herhangi anlatacağım bir konu olmasa bile yazmak bana çok iyi hissettiriyor. Sanırım bugünü kendime ayıracağım. Böyle söyleyip sıkıntıdan ve huzursuzluğumdan öğleden sonra koşuya çıktığım çok oluyor ama bakacağız. Gerçi çıkmasam bile evde yapıyorum. Spora karşı alışkanlık haline getirdiğim disiplin beni dış görünüşümden bağımsız olarak manevi anlamda aşırı motive ediyor. İyi hissetmek için sadece yarım saate ihtiyacımın ...

 İnsanların tavsiye ettiği kitaplardan az çok nasıl olduklarını anlayabilirsiniz. Önceden kitap önerisi yapan insanları merakla ve saygıyla izlerken şimdi önerdikleri kitapları alıp okuyan biri olarak ne kadar kişisel gelişimlerinin az olduklarını anlayabiliyorum. Bazı kitaplar size hayatın ve insanlığın gerçeğini anlatırken bazıları umut olur bazıları da sadece sizi başka dünyalara götürür. Okurken başka başka evrenlerin olması sizi bir nebze de olsa motive eder. Kitaplar izlediğimiz filmlerin yada dizilerin yazılı hallerinden fazlasıdır. Görüntülü bir mesajla mektubun farkını anlatmama gerek var mı? Mektup daha dramatik ve daha duygusaldır. Görmeden duymadan sadece o kişiyi hissedebilmek ve empati duymak insani beceri gerektirir. Bu yüzdendir ki okuduğunuzu hissedebilmek başka hiçbir algı olmadan sizi çok etkiler. Yıllar sonra hatırlayacağınız tek detay nasıl hissettiğiniz olur. Her okuduğum kitabın detaylarını hatırlayacak kadar zeki değilim ancak bana nasıl hissettirdiklerini a...

Sevdiğim adamın ben koşmaya çıkarken bana keyifli vakitler demesine hayranım. Çünkü olay gerçekten de keyif almak, havanın tadını çıkarmak, çok sevdiğim çam kokusunu almak ve yapabildiğim kadarı için kendime teşekkür etmek. Ben koşu bandı değilim ve koşarken keyif almak benim için her şeyden önemli. Bugün  on kilometre de kişisel rekorumu kırdım geçen sene ne kadar uğraşsam da istediğim süreye gelememiştim bu yıl akışına bıraktım ve daha hızlı ilerleme kaydetmeye başladım. Pes etmek üzereyken kendime hep keyifli vakitleri hatırlattım sakın bırakma anda kal ve keyiflen dedim. Özellikle de Türkçe pop müzik açtım ki eşlik edip keyfime keyif katayım. Yalan yok ayağımı biraz burktum çok ama çok yoruldum çok susadım çok acıktım ama pes etmedim.  Bana yeteri kadar vakit ayıramadığında benim söylemem gereken sözleri bana benim ağzımdan söylemesini çok seviyorum. Bana aslında farkındayım ne istediğinin ne düşündüğünün yine de yapamadım özür dilerim diyor. Ve bunları yapamasa da ona ola...

 Saat 20:15 Dün sabah koşumu atladıktan sonra öğleden sonra koşuya çıktım. Yollar ve trafik o kadar kalabalıktı ki odaklanma sorunu yaşadım. Her kilometre acaba dursam mı, bıraksam mı, geri mi dönsem, yürüsem mi diye kendimle tartışarak geçti. Çünkü hepsine cevabım Saçmalama canan evde kalsan bu kadar ilerliyor olur muydun oldu. Bak başladın ve bitirmek üzeresin sakın ama sakın bırakma, ağlama ve şikayet etme. Sonuç olarak 10 km koşmuş oldum. Bugün temizlik yapıp tembel bir gün geçirdim bolca dinlendim buna ihtiyacım varmış gibi hissettim ve öyle yaptım. Yarın Bacak antrenmanı yapacağım koşuya çıkmayacağım çünkü güçlü koşabilmek için güçlü bacaklara ihtiyacım var. Bunları şu an neden yazdığımı bilmiyorum aslında kafam o kadar dolu ki sanırım bir nebze de olsa sohbet edebilmek için yazıyorum. Yarın Canozan konseri var. Şarkılarını ezbere bilmeseniz bile keyifle dinleyebileceğiniz bir sanatçı olduğunu düşünüyorum. Yorgun ve dolu olan kafamız bir kaç saatte olsa rahatlar diye umuyorum...

 Şu saatlerde normalde koşuda olmam gerekiyor bugün koşu günüm. Sabah uyandım 7de harika bir saat bu uyanmak için ama gece düzgün yatamadığım için çok yorgun ve halsiz ve hissettim. Yüzümü yıkayıp yatakta uzanmaya devam ettim. Neden şu an yataktan kalkamadığımı düşünmeye başladım. Mutsuzum. Mutsuz olduğum için içimden yataktan kalmak gelmedi kendimde koşacak gücü bulamadım. Hani sevmediğiniz işinize gitmek için sabah erkenden söverek kalkarsınız ya bende mutsuz olduğum için sabahları erken kalkmak istemiyorum. Kendimde kalkacak gücü ve sebebi bulamıyorum çoğu zaman. Bir keresinde depresyonla ilgili bir dizi izlemiştim. Kadın depresyona girdiğinde ne yataktan kalkacak ne de yemek yiyecek gücü bulamıyordu. Ruh hali bozuk olan insanları hiçbir zaman küçümsemedim ancak o diziyi izledikten sonra kimsenin umursamadığı artık alaya aldığı depresyonun ne kadar tehlikeli bir şey olduğunu defalarca kez düşündüğümü hatırlıyorum. Çok uzun zamandır bende yataktan kalkmak istemiyorum hatta bu yüz...

Bütün gün sigara içmeyip akşam olunca sigara içme isteğime engel olamamayı kendime yediremiyorum. Saçma sapan şeyler yememek için de sigaraya sarılıyorum sanki. Karanlık çökünce içime dolan yalnızlığa ve boşluğa teselli bulamıyorum. Bu nasıl bir iradesizlik?  Ne umuyorum sigaradan? İçince beni rahatlatmıyor da aksine çarpıntımı tetikliyor. Neden içiyorum o zaman? Bilmiyorum. Keyifliyken içtiğim günlerin tesellisini mi bulmayı umuyorum? Bana göre sigara ve alkol her zaman keyiften tüketilmeli. Oysaki bugünlerde sadece canım sıkkınken içmek istiyorum.  Tiktokta görmüştüm biri yorgunum uykum var demek yerine Mutsuzum diyebilseydik her şey daha kolay (yada farklı tam emin değilim) olurdu diyor.  Bu zaman öyle bir zaman ki insanların kendisine mutsuz olduğunu itiraf etmesi yeterince zorken bir başkasına itiraf etmesi pek mümkün değil. Herkesin başkasının zayıflığından fırsat kolladığı bir zamanda mutsuz olduğunu dile getirmesi bilemiyorum nasıl bir şey olur. Sonuç olarak ben k...