Aynılık bir süre sonra öfkeye dönüştü içimde. Önceden sadece canım sıkılıyordu şimdi içimde kontrol edemediğim beni sürekli her şeyi yok etme arzusuyla dolduran bir öfke var içimde. Her şey yok olsun ve herkes ölsün istiyorum. İçimde muhteşem bir insanlığı yok etme arzusu var. Herkes bir anda ölsün istiyorum. Kıyametin somut anlamının bu olmasını canı gönülden diliyorum. Kıyamet tanrısı ben olsam harika olurdu insanlık yok olurken bir nebze içimde huzur bulurdum. Her şeyin kaotik olumsuz ve yetersiz olması beni şiddetli bir öfkeye düşürüyor. Kafamda sürekli camları kırıyor bütün kapıları çarpıyor ve avazım çıktığı kadar çığlık atıyorum. Buna bağırmak denemez bu haykırış bağırmaktan öte bir eylem. Havanın sıcaklığından ara verdiğim koşu içimde kontrol etmeye çalıştığım öfkeyi gün yüzüne çıkardı. Sadece her şey yok olsun herkes ölsün ve derin bir sessizlik kaplasın etrafı istiyorum. Bir ağaç olmak isterdim açıkçası yemyeşil gökyüzüne uzanan ve boşa geçirilmiş bir ömre sahip olma ihtimali olmayan...

İnsanlığın soyunun tükenmesini o kadar canı gönülden istiyorum ki bunu göremeden ölecek olma ihtimali beni kahrediyor. İçimde duyduğum öfkeden kafamda sadece cinayet senaryoları geçiyor. Artık insanlığa karşı yitirdiğim inanç beni çok acımasız bir insana dönüştürdü. Bazen herkesin ölmesini isterken aklımda ufacık çocukların yüzü beliriyor ve büyüdüklerinde bu kadar korkunç bir dünyada olduklarının farkında olacakları gerçeği beni kahrediyor. Bu fark ediş korkunç bir uyanış olacak onlar için. Bizim ülkemizde yaşayıp hala çocuk yapan insanları gördükçe asla empati yeteneğine sahip olamadığımı ve insanların cahilliğinin korkunç bir seviyede olduğunu fark ettim. Yeni doğacak çocuk haberi aldığımda o kadar çok üzülüyorum ki bunu nasıl saklayacağımı şaşırıyorum bazen. Asla sevinmiyorum. Bu kadar korkunç ve sefil bir yere gelecek olmaları beni çok üzüyor. Ne kadar acı çocuğunun yokluk çekme ihtimali varken insanların bunu normal karşılaması bende asla anlayamadığım bir şaşkınlık yaratıyor. Kendisi mutsuzken yeni bir birey yaratan insanların yarattığı bireyin mutlu olacağını beklemesi bana dünyanın en aptal şeyi gibi geliyor. Sadece biraz kinimi öfkemi dökmeye ihtiyacım vardı. şimdi kalkıp ders çalışabilirim.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Temmuza Girerken

Bugün Haziran beklenmedik bir fırtına ile gitti. Adana'da kış yada sonbahar mevsimi dışında tanık olmadığımız bir rüzgar vardı. Başka şehirlerde bu fırtına çıkan yangınların körüklenmesine sebep oldu. Oldukça iç karartıcı bir gündü. Uykusuzluk beni çok yordu ve uykum varken yatamamak tetikte bekleyen öfkemi besliyor. Temmuz ayına giriyor olmak gerginliğimi daha da arttırıyor. Henüz bu kadar travmatik doğum günleri yaşamadan önce temmuz ayını çok severdim heyecanla beklerdim. Şimdi sadece bana yalnız hissettiriyor ve beni hüzünlendiriyor. Aslında küçükken de temmuz ayında sadece ağlamak isterdim bu isteğimi azaltan tek şey ikiz kardeşimin yanımda olmasıydı. Aslan bizimle aynı gün doğmadan önce tek hatırladığım doğum günümüzün ilk saatlerini (gece yarısı yani) İkiz kardeşimle ağlayarak geçirmemizdi. Henüz temmuz ayı travmalarımı öfkemi ve üzüntümü atlatamadım.  Bu yangına odun atanı da asla unutmayacağım ancak bu satırları yazıyor olmak beni öfkelendiriyor ve üzüyor yine de gerginliğ...
Devamı

Değiştim mi Eksildim mi?

O kadar acıdan sonra değiştim mi eksildim mi bilmiyorum. Düşününce daha sakin bir insanmışım gibi biraz daha düşününce eksilmişim gibi. Neşemi mi kaybettim? Neyim değişti? Azalmışım gibi içim boşalmış gibi... Sevgiyle tekrar iyileşebilecekken merhemim yarım bırakılmış gibi... Neyim azalmış ama bilmiyorum. Hissettiğim iç burukluğu öz güvensizlik ne bilmiyorum. Kendimi savunmasız hissediyorum biri çekip vurmaya kalksa kılım bile kıpırdamaz gibi. Çarpıntılarım tekrar başladı...   Hayatımdaki tek sorun hiçbir zaman sadece ilişkim olmadı. Hayatım boyunca bir şeyler olabilme ve kendime bakabilme ihtiyacım sorun olarak sürekli nüksetti. Belki de artık bir şey değil hiçbir şey olmalıyım o zaman da kendime yetmek zorunda kalır mıyım?  Açıkçası sevdiğim adamın kanatları altında olup güvende hissetmeyi çok isterdim belki yardım alınca bir şeyler olma gayem de olmazdı. Emeklerimin karşılığını alacağımı bilsem de bu sürece tek başıma katlanmak zaman zaman zor oluyor. Biz kadınları hor...
Devamı

Daha iyiyim

 Hiç bazen de olsa manevi olarak tam hissettiniz mi? İçinizdeki eksik parça tamamlanmış gibi. Her şey olması gerektiği gibi ve güzel olan her şey kapınızda sizi bekliyor gibi... Bu aralar böyleyim iyiyim. İçimden geldiği gibi konuşmaktan midem iyi kalbim arada fazla çarpsa da iyi. Bel çevrem yavaş yavaş incelmeye başladı gibi. Kusursuz olmasa da her şey (zaten hayat kusurlarımızla güzel) hala beklediğim şeyler olsa da olacağına olan inancım daha fazla. Daha sakinim kendime ve sevdiğim adama saldırmayacak kadar sakinim. Öfkeden ağlama krizleri geçirmek yerine daha sabırlı davranıp daha çok konuşmaya gayret ediyorum. İçimden gelirse ağlıyorum içimden geldiğinde kahkaha atıyorum ve 10 gün sonra hazır olduğumu hissedip tekrar koşmaya çıktım bugün. Bunu gerçekten yapmak istiyorum aylardır koşup fiziken değişime uğramamak bana gerçekten bunu yapmak istediğim için yaptığımı fark ettirdi. Koştuğum her gün için kendime teşekkür ederim. Mental olarak bana çok iyi geldi.  30 yıl sonra od...
Devamı